Duma.

Dobry wieczór .

Dzisiaj post spontaniczny zainspirowany wczorajszymi moimi problemami , które na całe szczęście zakończyły się dobrze . Jak sama nazwa postu wskazuje bedzie głównie o dumie którą każdy z nas ma , jest to bardzo dobra cecha , ale trzeba wiedzieć dokładnie kiedy nalezy jej się pozbyć .
No wiec, jestem z natury taką kobietą która ma w sobie mnóstwo dumy , jestem mega upartym człowiekiem , co w życiu sądzę się przydaję - ale nie zawsze.

 Godność. Każdy człowiek zna swoje wartości , każdy pragnie być zaakceptowany przez społeczeństwo za to co osiągnął , jaki jest . Jest dużo rodzai dum jakie każdy człowiek z nas posiada , mianowicie można byc czyjąś dumą . można mieć też powód do dumy .
Dzis akurat nie bedzie ani jednej z wymienionych dum , głownie będę się inspirować dumnymi osobami , upartymi wręcz .

Co doprowadza człowieka do bycia zadumanym ? - oczywiście poczucie własnej wartości . Samoocena to postawa w stosunku do samego siebie , która wpływa na nasz nastrój oraz wywiera silny wpływ na nasze zachowania .

To są dwa główne czynniki powodujące to jakimi ludzmi będziemy.
Możemy określić się jako niezależni , samowystarczalni, możemy również siebie nie akceptować  . Stąd pózniej pojawiają sie problemy .
Jakie? Niezaleznośc , super sprawa , nie potrzebujesz niczyjej pomocy , wiesz , że sam wszystko osiągniesz , Samowystarczalny - nie potrzebujesz nikogo , samemu ze sobą Ci dobrze . Nie akceptujemy siebie? bo ktoś jest lepszy , komuś się cos udało , coś osiągnął , Ty nie masz nadal nic? Nie wyglądasz jak Ci wszyscy z telewizji , jestes przeciętnym czlowiekiem , masz się za nic.
To nie jest dobra samoocena . Zle wpływa na całe nasze życie , przez co wiecznie będziemy z czegoś niezadowoleni , wiecznie będziemy miec wyrzuty do całego świata . Niestety pewnie każdy taki okres przechodził , pózniej co nastaje? Zbyt wielka pewność siebie . To jest własnie wysoka samoocena , niezależnosc , samowystarczalność . PRzecież nie na tym nasze życie polega żeby być samowystarczalnym  każdy z nas czego na tą drugą połówkę , żeby razem iść przez życie .
Nie możemy być zbyt dumni . Owszem znamy swoją wartość ale nie unośmy się nad każdym . Ktoś przecież moze byc lepszy od Ciebie, możesz się mylić ale pamiętaj zawsze umiej się do tego przyznać , nie wywyższaj się jako osoba wszechwiedząca która pozjadała wszystkie wiadomości i jest osoba nie omylną ! Jestesmy tylko ludzmi i jak jak kazdy czlowiek popelnia się błedy , myli się , nie ma racji . To jest proste . Z doświadczenia wiem , że takich ludzi mega pewnych siebie , tych najlepszych nie omylnych nie da się lubić . Uważamy siebie za idealne osoby , ja potrafie zrobić to , tamto . Wszystko wiem , ale jeśli czegoś nie wiemy umiejmy to przyjać do siebie . To jest cos podobnego to krytyki i pochwał . Pochwały każdy umie zbierać ale jeśli przychodzi krytyka , zaczyna sie wywyższanie , kim ja nie jestem itp. W związku również istnieją typu ludzi dumnych ...  nie pasuje Ci to , nie zrobisz tego dla mnie - to koniec , zasługuje na kogoś lepszego , Ty nie zasługujesz na mnie , kim Ty jesteś żeby mi mówić jak mam żyć . - straszne? ale prawdziwe .

Niestety ja jestem taką osobą . Z biegiem czasu uświadomiłam sobie, że przez to własnie jaka byłam kończyły się każde moje związki , nie potrafiłam spuścić głowy , przyznać się do błędu , przeprosić - bo byłam zbyt dumna.

Wczoraj miałam pewna sytuację która znów pokazała mi , że nie tak powinno się jej używać , przynajmniej nie do osób które kochamy bo przecież do człowieka który nas nie zna a nas np. obraża możemy być dumni i walczyc o swoją rację . Ale tylko wtedy kiedy na prawdę dany czlowiek nie ma racji . Jeśli ma rację to powinnismy to przyjąć godnie , zastanowić się nad wszystkim i ewentualnie próbować coś zmienić . Z ukochaną osobą nie ma sensu walczyć , ona dokładnie zna swoją jak i Twoją wartość , jeśli już coś się dzieje, należy nie spinac się nie dumać , tylko należy przemyśleć daną dytuacje dlaczego akurat tak jest , tak się dzieje . 

Tak jak wspomniałam w poprzednim poście , kłótnie są ważnym elementem każdego związku , klótnie byly, są i będą bez względu na to czy będziemy najlepsi , zawsze zdaży się coś co może nie spodobac się drugiej osobie i głównie przez nas samych bo czasami nie umiemy stawiać się w roli drugiego człowieka co powie, co pomysli . I głównie przez to zdażają się kłótnie które kończą się zle , bo duma. Duma nie pozwala nam przynac się do błędu, bo przecież nic nie zrobilismy złego ... TAK - owszem dla nas to nic, ale druga osoba odbiera to całkiem inaczej. Dlatego bardzo ważne jest abyśmy przed wszystkim co zrobimy będąc w związku pomysleli .Pozniej moze sie okazać ze zostanie nam tylko krzyk i płacz. A chyba tego nie chce nikt?

Ja miałam nie raz taką sytuacje dlatego za każdym razem mi w związkach nie wychodziło i tym razem znów tak się dzieje, wiem, że to jest moja natura nic z tym nie zrobie, ale wiem też , że mogę spasować dla dobra mojego związku . Wiem, że na początku ciężko schylić głowe, przyznac sie do błędu( przecież ja nie popełniam blędow , jestem człowiekiem idealnym) - nie, tak nie jest.

Mój aktualny związek nie jest idealny , bywają kłótnie , ale chyba nigdy nie  wyciągnęłam ręki na zgodę , zawsze byłam dumna i uparta i trzymałam sie do końca. Tym razem cos się zmieniło, nie dużo, bo jest to wszystko dalej we mnie , ale walcze . Szkoda, ze robie to dopiero po fakcie , kiedy robi sie już groznie , wtedy nagle moja duma i to wszystko odchodzi , wtedy walczę o coś co kocham , wtedy nastaje nostalgia, może faktycznie ja zawiniłam , ja zrobiłam zle, nie pomyslałam.

. Całe szczęście, że wczorajsza sytuacja nie zakonczyla sie tak jak kazdy moj związek , a było o mały włos - dlatego jestem prze szczęśliwa! i wiem też, że będę z całych sił próbować to zmienić . Powiedzieć komus że się go kocha to nie jest lada wyczyn - ale pokazać to już coś .

Pamiętajcie też, że w zwiazku walczą o siebie oboje ,do końca .

 Nikt jeszcze nie potrafi starac się za dwoje .

Dobrej nocy życzę wam :)